G R A F I E K

SAM_8858.jpg

                                         Snijden in het hout, dat vraagt engelengeduld 
                                         en is daardoor een grote tegenhanger van het rusteloze schilderen,
                                         waarbij ik het beeld als het ware uit de verf moet trekken
                                         en de verf me stuurt.
                                         Centimeter voor centimeter verdwijnen de schilfertjes hout die straks
                                         de witte plekken in de afdruk zullen zijn.
                                         
                                         Hierboven een berkenbosje dat ik op een van mijn eerste wandelingen
                                         in mijn nieuwe omgeving Westerwolde fotgrafeerde. Ik heb heel veel weggesneden,
                                         om de grens op te zoeken van de leegte in het beeld,
                                         zonder de spanning tussen zwart en wit te verliezen. 

                                         Ik heb lang naar het resultaat gekeken. Enerzijds vind ik dat de spanning goed is,
                                         ook vraag ik me af of ik tussen de bomen meer zwart had moeten laten 
                                         (minder weggesneden), om meer contrast te krijgen.
                                         Maar dat zijn twee benaderingen.